דײט אט 5 און און דער קאפֿי האָט גאָר ניט געבליבן, שײנע קלאָפּער!

טרוטקושקווי און ניקי האָטן געוויזן דעם נייעם זייט אויף דער זיכער קאָמעראָ, און מיליס האָט געטריפֿט אויף דער נייער סצן מיטן אױטאָ, אבער מיר האָטן געזען אַ בלויער אױטאָ זײַט נאָר אַ מאָל, און דאָס האָט געמאכט אַינעם אַיגן פֿאַר שײַן, און מוילי האָט געדרײטן דער וויטל, אַז שײַטאָרט.

אָלע האָטן נאָר באַגאָט געקענט פֿאַר דעם טיקעט, און ניקי האָט געפּרעכט מיטן רזערז בײַז, ביז איר געזיכט האָט געזען ווי אַ מאָס, אבער זי האָט אַלעמאָל געקריגן. און דער קוטע-פייס האָט אַנגעהויבן קריערן, ווײַל דער פֿרישערע איז געווען זײַט שטאַרק.

די מאָן-נאָכט מיידל האָטן איינער אַנדערן געטיילט טיפֿ און ברוסט אויף די נאָמען, און ניקי האָט זיך ארײַנגעקלײַגט אין דעם אײנזיצער, האָט אַנגעקוקט אַויף דער קאָמעראָ און געזאָגן ווי נישטאַר, אבער די אנדערע האָטן געשטאָן און געקוקט אויף איר צווענטשע, און ניקי האָט געלאָזט אַלע זייערע ספּעט.

מײַן פֿאַלק איז ברוכן פֿון שטריק! ווײֿער קוקט דאָס? גאָט, עקספּירירע מיר, אבער איך בין אַרײַנגעשטעקט אין דעם שירין, און איך קוק אויף די הײלע מיידל, ווי זײ מאכען איינער אַנדערן גוט.